Przelicznik indukcji magnetycznej
Przelicz indukcję magnetyczną między teslami, militeslami, mikroteslami, nanoteslami, gausami i kilogausami. Wpisz wartość, a następnie wybierz jednostkę źródłową i docelową.
Przelicz indukcję magnetyczną między jednostkami
Wzór na indukcję magnetyczną
Gdzie:
- \(B_{\mathrm{z}}\) — wprowadzona indukcja magnetyczna
- \(B_{\mathrm{do}}\) — przeliczona indukcja magnetyczna
- \(f_{\mathrm{z}}\) — liczba tesli na jedną wybraną jednostkę źródłową
- \(f_{\mathrm{do}}\) — liczba tesli na jedną wybraną jednostkę docelową
Przelicznik najpierw wyraża wprowadzoną wartość w teslach, a następnie dzieli ją przez liczbę tesli odpowiadającą jednostce docelowej. Współczynniki znajdują się w tabeli referencyjnej poniżej.
Indukcja magnetyczna – przykład obliczenia
Przykład: Przy ustawieniach domyślnych przelicz 0,01 tesla na gausy.
Ponieważ 1 T równa się 10 000 G, pomnóż wartość w teslach przez 10 000:
\[ 0{,}01\,\mathrm{T}\times 10^{4}\,\frac{\mathrm{G}}{\mathrm{T}}=100\,\mathrm{G} \]
Wynik: 0,01 T = 100 G.
Jak korzystać z kalkulatora
- Wpisz nieujemną liczbę w polu Wartość indukcji magnetycznej. Wartość domyślna to 0,01.
- Wybierz jednostkę tej liczby w polu Jednostka źródłowa. Domyślnie jest to tesla (T).
- Wybierz jednostkę, której potrzebujesz, w polu Jednostka docelowa. Domyślnie jest to gauss (G).
- Odczytaj Przeliczona indukcja magnetyczna, która wyświetla przeliczoną liczbę wraz z symbolem jej jednostki.
Możesz wybrać tę samą jednostkę w obu menu, aby pozostawić wartość liczbową bez zmian. Aby przeliczyć w przeciwnym kierunku, zamień wybrane jednostki i wpisz wartość, którą chcesz przeliczyć.
Co oznacza indukcja magnetyczna
Indukcja magnetyczna, zwykle oznaczana \(B\), opisuje pole magnetyczne w kategoriach strumienia przechodzącego przez powierzchnię. Jej jednostką w układzie SI jest tesla (T), równa jednemu weberowi na metr kwadratowy (Wb/m²). Indukcję magnetyczną stosuje się przy opisie pól wokół magnesów i cewek oraz w urządzeniach takich jak silniki elektryczne, transformatory i aparaty MRI. Przeliczanie jej jednostek zmienia jedynie sposób zapisu wartości pola; samo pole pozostaje niezmienione.
Tesla i jej metryczne podwielokrotności są wygodne dla różnych wielkości pola: militesla (mT), mikrotesla (µT) i nanotesla (nT) reprezentują kolejno mniejsze jednostki. Gauss (G) i kilogauss (kG) również są używane w specyfikacjach pól magnetycznych i starszych opracowaniach. Na przykład 0,01 T, 10 mT i 100 G opisują tę samą indukcję magnetyczną. Wybór odpowiedniej jednostki może ułatwić odczyt i porównywanie wyników.
Indukcja magnetyczna jest powiązana z strumieniem magnetycznym, ale od niego różna. Strumień opisuje wartość całkowitą przez powierzchnię, natomiast indukcja opisuje pole w punkcie lub na obszarze. Różni się ona także od natężenia pola magnetycznego \(H\), mierzonego w amperach na metr. Zależność między \(B\) i \(H\) zależy od ośrodka; przy pracy z tą zależnością istotna jest przenikalność magnetyczna. Ta strona przelicza jednostki \(B\); nie oblicza \(B\) na podstawie strumienia, prądu ani właściwości materiału.
Współczynniki przeliczania
Kalkulator używa tesli jako wspólnej podstawy. Pomnóż wartość przez współczynnik z prawej kolumny, aby wyrazić ją w teslach; podziel wartość w teslach przez ten współczynnik, aby wyrazić ją w podanej jednostce.
| Jednostka | Symbol | Tesli na jednostkę |
|---|---|---|
| tesla | T | 1 |
| militesla | mT | 0,001 |
| mikrotesla | µT | 0,000001 |
| nanotesla | nT | 0,000000001 |
| gauss | G | 0,0001 |
| kilogauss | kG | 0,1 |
W szczególności 1 T = 10 000 G oraz 1 G = 100 µT. Ponadto 1 kG = 1000 G = 0,1 T. Te równości są przydatnym sprawdzianem przy przechodzeniu między jednostkami SI a pomiarami opartymi na gausach.
Założenia i wskazówki praktyczne
To przelicznik jednostek, a nie model pola magnetycznego. Zakłada, że wprowadzona liczba już reprezentuje indukcję magnetyczną, i stosuje stałe współczynniki przeliczania. Weber na metr kwadratowy jest równoważny tesli, ale Wb/m² nie jest osobną opcją w menu. Jeśli źródło podaje wartość w Wb/m², wybierz T jako jednostkę źródłową.
Pole wejściowe przyjmuje wartości nieujemne. Wartość ujemna może oznaczać kierunek wzdłuż wybranej osi, ale tego znaku nie można tu wprowadzić; przeliczenie wartości bezwzględnej nie opisuje kierunku pola. Przy raportowaniu pomiaru zachowaj informacje o kierunku oddzielnie.
Wyświetlany wynik jest zaokrąglany do dziesięciu miejsc po przecinku. Bardzo małe wyniki w dużej jednostce, na przykład niezwykle słabe pole wyrażone w teslach, mogą zatem wyświetlić się jako zero. Wybierz mniejszą jednostkę docelową, taką jak nT, aby pokazać więcej cyfr znaczących. Przeliczanie również nie może dodać precyzji do pierwotnego pomiaru: podawaj tylko tyle cyfr znaczących, na ile pozwala jego źródło.
Najczęściej zadawane pytania
Jak ręcznie przeliczyć mikrotesle na gausy?
Podziel wartość w mikroteslach przez 100, ponieważ 100 µT równa się 1 G. Na przykład 250 µT to 2,5 G. Aby przeliczyć w drugą stronę, pomnóż wartość w gausach przez 100. Przed obliczeniem zapisz jednostkę wyjściową: pomylenie mikrotesli z militeslami zmienia wynik tysiąckrotnie.
Jaka jest typowa indukcja magnetyczna pola magnetycznego Ziemi?
Pole magnetyczne Ziemi wynosi typowo około 25–65 µT przy powierzchni, czyli 0,25–0,65 G. Wartość różni się w zależności od lokalizacji i stopniowo zmienia się w czasie. Telefon lub miernik ręczny może wykrywać również pobliskie magnesy, urządzenia elektryczne i przedmioty metalowe, więc lokalny odczyt nie musi zgadzać się z opublikowaną wartością dla Twojej okolicy.
Jak obliczyć indukcję magnetyczną na podstawie strumienia magnetycznego?
Dla jednorodnego pola przechodzącego prosto przez płaską powierzchnię podziel strumień magnetyczny przez powierzchnię: \(B=\Phi/A\). Strumień 0,02 Wb przez powierzchnię 0,01 m² daje 2 T. Jeśli pole pada na powierzchnię pod kątem, użyj \(\Phi=BA\cos\theta\), gdzie \(\theta\) mierzy się od normalnej do powierzchni. Wzory te wymagają ostrożności, gdy pole zmienia się na powierzchni.
Jaką zależność łączy indukcję magnetyczną \(B\) z natężeniem pola magnetycznego \(H\)?
W liniowym, izotropowym ośrodku \(B=\mu H\), gdzie \(\mu\) to przenikalność magnetyczna ośrodka. W próżni \(\mu=\mu_0\). Nie jest to uniwersalna konwersja jednostek o stałym współczynniku: w niektórych materiałach przenikalność zmienia się wraz z natężeniem pola, a namagnesowane materiały mogą zachować pole po usunięciu przyłożonego pola. Do obliczenia jednej wielkości z drugiej potrzebne są informacje o ośrodku.
Czy przeliczać każdą oś magnetometru, czy pole całkowite?
Przeliczaj tę wielkość, którą zamierzasz podać. Trójosiowy magnetometr podaje składowe kierunkowe \(B_x\), \(B_y\) i \(B_z\); każdą składową można przeliczyć osobno. Jeśli potrzebujesz wartości całkowitej pola, najpierw oblicz \(\sqrt{B_x^2+B_y^2+B_z^2}\), a dopiero potem ją przelicz. Nie dodawaj trzech odczytów bezpośrednio, ponieważ ich znaki i kierunki mają znaczenie.
Dlaczego zmierzona indukcja magnetyczna magnesu zmienia się wraz z odległością?
Pole magnetyczne nie jest jednakowo silne w każdym punkcie wokół magnesu, więc przesunięcie sondy zmienia jej odczyt. Istotna jest także orientacja sondy, zwłaszcza gdy czujnik mierzy tylko jedną składową kierunkową. Nie istnieje jeden uniwersalny współczynnik przeliczania odległości, który działałby dla każdego magnesu; jego kształt, rozmiar i otoczenie wpływają na pole. Rejestruj pozycję pomiaru przy porównywaniu specyfikacji lub odczytów.