R1 R2 Hesaplama

Q: R1 + R2 değerini hesaplamak yerine doğrudan nasıl ölçebilirim?

Standart yöntem R1 + R2 testidir : devreyi enerjisiz bırakın, sigorta panosunda faz iletkenini CPC'ye bağlayın, ardından en uzak noktada faz ile toprak arasındaki direnci düşük dirençli bir ohmmetreyle ölçün. Cihaz her iki iletken direncinin toplamını doğrudan okur. Önce ölçüm uçlarını sıfırlayın ve değeri 20 °C'de kaydedin ya da tasarım değerleriyle karşılaştırmadan önce ilgili düzeltme katsayısını uygulayın.

Q: R1 + R2, koruma cihazının devreye gireceğini kontrol etmek için nasıl kullanılır?

Toplam döngü empedansını elde etmek için R_1 + R_2 değerinize kaynak empedansını ekleyin, ardından sonucu sigorta, MCB veya RCBO için izin verilen maksimum Zs değeriyle karşılaştırın. Toplam, cihazın sınırını aşarsa arıza akımı, gerekli süre içinde (devreye bağlı olarak 0,4 sn veya 5 sn) ayırmayı garanti edecek kadar büyük olmayacaktır. Bunu yalnızca yetkili kişiler sertifikalandırmalıdır — doğrulama, doğru tabloları ve test ekipmanını gerektirir.

Güncellendi: 3 Ekim 2026

Toplam toprak hata döngü empedansı ve kaynak empedansı değerlerinden R1 + R2 (faz ve topraklama iletkeni direnci) değerini hesaplayın. Devrenin toprak sürekliliğini doğrulamak için her iki değeri ohm cinsinden girin.

Ze ve Zs'den Direnç Ayrıştırma Hesaplama

R1 + R2 Formülü

Formül

\[ R_1 + R_2 = Z_e - Z_s \]

Burada:

\(R_1\) — devrenin faz (hat) iletkeninin direnci (Ω)
\(R_2\) — devrenin koruma iletkeninin (CPC) direnci (Ω)
\(Z_e\) — devrenin en uzak noktasında ölçülen toplam toprak hata döngü empedansı (Ω)
\(Z_s\) — kaynak empedansı, yani döngünün trafo ve giriş hatlarından gelen kısmı (Ω)

Formül, \(Z_e = Z_s + (R_1 + R_2)\) toprak hata döngüsü ilişkisini yeniden düzenler: devrenin sonunda ölçülen empedanstan, besleme kaynaklı empedans çıkarıldığında, devrenin kendi hat ve koruma iletkenlerinin birleşik direnci kalır.

R1 + R2 – Hesaplama Örneği

Örnek: bir son devre (final circuit), sigorta panosundan en uzak noktada test ediliyor. Ölçülen toplam toprak hata döngü empedansı 0,76 Ω, tesisatın kaynak tarafının empedansı ise 0,28 Ω'dur.

\[ R_1 + R_2 = 0.76 - 0.28 = 0.48~\Omega \]

Sonuç: \(R_1 + R_2 = 0.48~\Omega\). Bunlar hesaplayıcının varsayılan değerleridir, dolayısıyla sonucu doğrudan yeniden elde edebilirsiniz.

Hesaplayıcı nasıl kullanılır?

Toplam devre empedansı \(Z_e\) değerini girin — devrenin en uzak noktasında ölçülen toprak hata döngü empedansı, ohm cinsinden.
Kaynak empedansı \(Z_s\) değerini girin — besleme trafo ve giriş hattının empedansı, ohm cinsinden. Bildirilen tipik değerler İngiltere'de TN-C-S için 0,35 Ω, TN-S beslemeler için 0,8 Ω'dur.
Hesaplayıcı, hat ve koruma iletkenlerinin birleşik direnci olan R1 + R2 değerini verir. Kaynak empedansı toplam empedansı aşarsa hesaplayıcı hata gösterir.

R1 ve R2 nedir?

\(R_1\), bir devrenin faz (enerjili) iletkeninin direncidir; sigorta panosundan en uzak priz veya armatüre kadar ölçülür. \(R_2\), aynı güzergâh boyunca devrenin koruma iletkeninin (CPC, topraklama teli) direncidir. Birlikte, toprak hata döngüsünün tesisat içinde kalan kısmını oluştururlar ve toplamları, yeni bir devre test ederken veya BS 7671 (İngiltere Elektrik Tesisatı Yönetmeliği) kapsamında bir tesisatı sertifikalarken kaydedilen temel değerlerden biridir.

Faz-toprak arızası oluştuğunda, arıza akımı faz iletkeninden akar, CPC üzerinden geri döner ve besleme kaynağını dolaşır. Bu yolun toplam empedansı — toprak hata döngü empedansı — arıza akımının ne kadar büyük olacağını, dolayısıyla koruma cihazının (sigorta, MCB veya RCBO) ne kadar hızlı devreye gireceğini belirler. Döngü empedansı çok yüksekse, arıza akımı şalteri gerekli ayırma süresi içinde tetiklemeye yetmeyecek kadar küçüktür; bu durumda açığa çıkan metal parçalar enerjili ve tehlikeli kalır.

Ölçülen döngü empedansının kaynak kısmı ve tesisat kısmı olarak ayrıştırılması, kablolamanın kendisini kontrol etmenizi sağlar. Kablo kesiti ve uzunluğuna göre beklenenden çok daha yüksek bir \(R_1 + R_2\) değeri; gevşek bağlantılara, hasarlı iletkenlere, yetersiz kesitli kabloya veya yüksek dirençli ek yerlerine işaret eder — yalnızca tüm döngü ölçümüyle bunları izole etmek mümkün olmayabilir. Sonuç ayrıca iletken kesitinin adyabatik denklemle doğrulanmasında ve tasarım aşamasında hesaplanan \(Z_s\) değerinin koruma cihazını izin verilen maksimum empedans sınırları içinde tutacağının teyit edilmesinde kullanılır.

Varsayımlar, sınırlamalar ve pratik ipuçları

Gösterim uyarısı: kullanılan gösterimler değişebilir. BS 7671'de ölçülen toplam döngü empedansı genellikle \(Z_s\), dış (besleme) kısım ise \(Z_e\) olarak yazılır. Bu hesaplayıcıda "Toplam devre empedansı" devrenin sonunda ölçülen tam değer, "Kaynak empedansı" ise kaynak tarafıdır — değerleri girmeden önce test cihazınızın veya formunuzun hangi gösterimi kullandığını mutlaka kontrol edin.
Sıcaklık: tablolardaki iletken dirençleri 20 °C için geçerlidir, ancak arıza sırasında iletkenler ısınır ve dirençleri artar. BS 7671'deki tasarım ve doğrulama tabloları bunun için düzeltme katsayıları uygular; soğukken sınırda kabul edilebilir görünen bir \(R_1 + R_2\) değeri arıza koşullarında kabul edilebilir olmayabilir.
Sonuç bir toplamdır: bu hesaplayıcı \(R_1 + R_2\) değerini verir, ayrı ayrı değerleri değil. \(R_1\) ve \(R_2\) değerlerine ayrı ayrı ihtiyacınız varsa, bunları düşük dirençli bir ohmmetreyle tek tek ölçün (standart \(R_1 + R_2\) test yöntemi) ya da toplamı ölçülen oranla bölün.
Sistem tipi: toprak hata döngüsü kavramı TN sistemlerine (TN-S, TN-C-S) uygulanır. Bir TT sistemde döngü empedansının büyük kısmı toprak elektrodunda ve beslemenin toprak dönüş yolunda bulunur; bu nedenle \(R_1 + R_2\), normalde arıza koruması için bir RCD gerektiren çok daha büyük bir döngünün küçük bir parçasıdır.
Kablo kesiti: sonucun makul olup olmadığını kontrol etmek için, döşenen kablonun metre başına direnciyle karşılaştırın — Kablo Kesiti hesaplayıcımız iletken kesitleri konusunda yardımcı olur ve Paralel Direnç hesaplayıcısı, iletkenler paralel çalıştırıldığında kullanışlıdır.
Kaynak empedansı: ölçülmüş bir değere sahip değilseniz, besleme işletmecisinin bildirdiği değeri kullanın; özel mülk bir trafo için değeri Tek Fazlı Trafo hesaplayıcısı ile etiket verilerinden tahmin edebilirsiniz.

Sıkça Sorulan Sorular

R1 + R2 değerini hesaplamak yerine doğrudan nasıl ölçebilirim?

Standart yöntem R1 + R2 testidir: devreyi enerjisiz bırakın, sigorta panosunda faz iletkenini CPC'ye bağlayın, ardından en uzak noktada faz ile toprak arasındaki direnci düşük dirençli bir ohmmetreyle ölçün. Cihaz her iki iletken direncinin toplamını doğrudan okur. Önce ölçüm uçlarını sıfırlayın ve değeri 20 °C'de kaydedin ya da tasarım değerleriyle karşılaştırmadan önce ilgili düzeltme katsayısını uygulayın.

R1 + R2 için normal değer nedir?

Tek bir sabit sınır yoktur — kabul edilebilir değer; kablo kesitine, uzunluğa ve koruma cihazının izin verdiği maksimum toprak hata döngü empedansına bağlıdır. Kaba bir kılavuz olarak, 2,5 mm² / 1,5 mm² twin-and-earth kablo ile döşenen tipik bir son devre metre başına yaklaşık 0,02 Ω dirence sahiptir; dolayısıyla 20 m'lik bir hat yaklaşık 0,4 Ω verir. Ölçülen değeriniz kablo uzunluğu ve metre başına dirençten hesaplanan değerin çok üzerindeyse, gevşek veya korozyona uğramış bir bağlantıdan şüphelenin.

R1 + R2 değerini kablo uzunluğu ve kesitinden öngörebilir miyim?

Evet. Güzergâh uzunluğunu, hat ve koruma iletkenlerinin metre başına birleşik direnciyle çarpın. Bakır için iletken başına metre başına mm² başına yaklaşık 0,0074 Ω kullanın:

\[ R_1 + R_2 \approx \frac{0.0074 \times L \times (1/A_1 + 1/A_2)}{1} \]

burada \(L\) metre cinsinden uzunluk, \(A_1\) ve \(A_2\) ise mm² cinsinden iletken kesitleridir. Bu tasarım değerini test sonucunuzla karşılaştırın — büyük bir fark, kablolama arızasına işaret eder.

Hesaplayıcı değerlerimi girdiğimde neden hata gösteriyor?

Ölçülen toplam döngü empedansı her zaman kaynak empedansına eşit veya ondan büyük olmalıdır, çünkü tesisatın kendi iletkenleri besleme tarafının üzerine direnç ekler. Hata veya negatif sonuç alıyorsanız, iki girdiyi neredeyse kesin olarak yer değiştirmişsinizdir ya da ölçüm gösterimlerini karıştırmışsınızdır (bazı cihazlar toplamı \(Z_s\), dış kısmı \(Z_e\) olarak etiketler — bu hesaplayıcının tersi). Ölçü cihazınızın etiketlerini kontrol edip yeniden girin.

Test sonuçları için ohm ve miliohm arasında nasıl dönüşüm yaparım?

Test cihazı göstergeleri ve kablo direnci tabloları çoğu zaman miliohm (mΩ) kullanır. 1000'e bölerek dönüştürün: 480 mΩ, 0,48 Ω'a eşittir. Hesaplayıcı ohm cinsinden çalışır; bu nedenle 760 mΩ olarak gösterilen bir döngü empedansı 0,76 olarak girilmelidir. Tutarlı biçimde ohm cinsinden çalışmak, toprak döngüsü test sonuçlarını kaydederken en sık yapılan hatalardan olan 1000 katı hatalarını önler.

Sıcaklık ölçülen R1 + R2 değerimi etkiler mi?

Evet. Bakır için iletken direnci °C başına yaklaşık %0,4 artar. Testler genellikle tablolardaki değerlerin geçerli olduğu sıcaklık olan 20 °C'ye yakın yapılır; bu nedenle soğuk bir ölçüm doğrudan karşılaştırılabilir. Ancak gerçek bir arıza sırasında iletkenler önemli ölçüde ısınır ve BS 7671 doğrulama tabloları bunu hesaba katar. Oda sıcaklığında az bir payla geçen bir değer, arıza koşullarında yetersiz kalabilir; bu nedenle sınırda kalan sonuçlara dikkatle yaklaşın.

R1 + R2, koruma cihazının devreye gireceğini kontrol etmek için nasıl kullanılır?

Toplam döngü empedansını elde etmek için \(R_1 + R_2\) değerinize kaynak empedansını ekleyin, ardından sonucu sigorta, MCB veya RCBO için izin verilen maksimum Zs değeriyle karşılaştırın. Toplam, cihazın sınırını aşarsa arıza akımı, gerekli süre içinde (devreye bağlı olarak 0,4 sn veya 5 sn) ayırmayı garanti edecek kadar büyük olmayacaktır. Bunu yalnızca yetkili kişiler sertifikalandırmalıdır — doğrulama, doğru tabloları ve test ekipmanını gerektirir.