Przelicznik indukcyjności
Przeliczaj indukcyjność między henrami, milihenrami, mikrohenrami, nanohenrami, abhenrami i stathenrami. Wpisz wartość, a następnie wybierz jednostki źródłową i docelową.
Przeliczaj indukcyjność między jednostkami
Wzór na przeliczanie indukcyjności
Gdzie:
- \(L_{\text{źródłowa}}\) — wprowadzona indukcyjność w wybranej jednostce źródłowej
- \(L_{\text{docelowa}}\) — przeliczona indukcyjność w wybranej jednostce docelowej
- \(f_{\text{źródłowa}}\) i \(f_{\text{docelowa}}\) — liczba henrów w jednej z każdej wybranej jednostki
Przelicznik najpierw wyraża wprowadzoną wartość w henrach, a następnie dzieli ją przez liczbę henrów przypadającą na jedną jednostkę docelową. Zmienia to jednostkę, a nie fizyczną indukcyjność.
Przeliczanie indukcyjności – przykład obliczenia
Przykład: przelicz domyślną wartość 1 henra (H) na milihenry (mH).
Jeden henr to 1 H, a jeden milihenr to \(10^{-3}\) H:
\[L_{\text{docelowa}}=1\times\frac{1}{10^{-3}}=1{,}000\ \text{mH}\]
Wynik: 1 H = 1 000 mH.
Jak korzystać z przelicznika indukcyjności
- Wpisz nieujemną liczbę w polu Wartość indukcyjności. Użyj liczby tak, jak jest zapisana na elemencie, rysunku lub w karcie katalogowej.
- Wybierz jej bieżącą jednostkę w polu Jednostka źródłowa.
- Wybierz jednostkę, której potrzebujesz, w polu Jednostka docelowa.
- Odczytaj Przeliczona indukcyjność. Symbol jednostki pojawia się po liczbie. Aby sprawdzić inne przeliczenie, zmień dowolną jednostkę lub wprowadzoną wartość.
Na przykład, aby wyrazić cewkę opisaną jako 470 µH w milihenrach, wpisz 470, wybierz Mikrohenr (µH) jako jednostkę źródłową i Milihenr (mH) jako jednostkę docelową. Wynik to 0,47 mH.
Czym jest indukcyjność
Indukcyjność opisuje, jak element obwodu reaguje na zmieniający się prąd elektryczny. Zmieniający się prąd wytwarza zmienne pole magnetyczne, które indukuje napięcie przeciwstawiające się tej zmianie. Cewki i uzwojenia transformatorów to typowe przykłady elementów, dla których indukcyjność jest ważnym parametrem.
Henr (H) jest pochodną jednostką indukcyjności w układzie SI. Jeden henr odpowiada indukowanemu napięciu jednego wolta, gdy prąd zmienia się o jeden amper na sekundę, przy zwykłym umownym ujęciu indukcyjności własnej. Wartości elementów są często znacznie mniejsze od henra, dlatego karty katalogowe najczęściej stosują milihenry (mH), mikrohenry (µH) lub nanohenry (nH).
Większa liczba po przeliczeniu nie oznacza większej indukcyjności: 1 H, 1 000 mH i 1 000 000 µH opisują tę samą wartość. Przeliczanie jednostek pomaga dopasować wartość z karty katalogowej do jednostek używanych w schemacie lub obliczeniach. Nie określa jednak, jak cewka będzie działać w konkretnym obwodzie.
W analizie obwodów prądu przemiennego reaktancja indukcyjna zależy zarówno od indukcyjności, jak i od częstotliwości: \(X_L=2\pi fL\), przy czym \(L\) wyrażone jest w henrach. Po przeliczeniu wartości elementu skorzystaj z przelicznika częstotliwości, stosując spójną jednostkę częstotliwości. Dla wielkości takich jak prąd w uzwojeniu czy skojarzony strumień magnetyczny zobacz przelicznik natężenia prądu i przelicznik strumienia magnetycznego.
Jednostki indukcyjności w skrócie
Każdy poniższy współczynnik podaje liczbę henrów w jednej jednostce. Pomnóż wartość przez jej współczynnik, aby wyrazić ją w henrach; podziel wartość w henrach przez współczynnik, aby uzyskać tę jednostkę.
| Jednostka | Symbol | Henrów na jednostkę |
|---|---|---|
| Henr | H | \(1\) |
| Milihenr | mH | \(10^{-3}\) |
| Mikrohenr | µH | \(10^{-6}\) |
| Nanohenr | nH | \(10^{-9}\) |
| Abhenr | abH | \(10^{-9}\) |
| Stathenr | statH | około \(8.98755179\times10^{11}\) |
Abhenr i stathenr to jednostki pochodzące odpowiednio z elektromagnetycznego i elektrostatycznego układu jednostek CGS. Jeden abhenr równa się jednemu nanohenrowi, choć nazwy pochodzą z różnych układów. Stathenr jest znacznie większy od henra; przy przeliczaniu danych historycznych dokładnie sprawdź wybraną jednostkę.
Założenia i ograniczenia praktyczne
To przelicznik jednostek, a nie model cewki. Zakłada, że wprowadzona liczba jest wartością indukcyjności już znaną w wybranej jednostce źródłowej. Nie uwzględnia rezystancji uzwojenia, nasycenia rdzenia, temperatury, tolerancji elementu ani zmian indukcyjności efektywnej wraz z częstotliwością i warunkami pracy. Jeśli karta katalogowa podaje kilka wartości indukcyjności w różnych warunkach testowych, wybierz tę, która odpowiada Twojemu zastosowaniu, przed przeliczeniem.
Przelicznik przyjmuje około \(8.98755179\times10^{11}\) H na jeden statH. Wyniki obejmujące stathenry dziedziczą zatem to przybliżenie. Wyświetlany wynik jest również zaokrąglany do 10 miejsc po przecinku: bardzo mały niezerowy wynik w henrach może pojawić się jako zero. Jeśli tak się stanie, wybierz mniejszą jednostkę docelową, np. nH, aby zobaczyć bardziej użyteczną liczbę.
Przy przepisywaniu wyniku zachowaj rozróżnienie przedrostków i symboli. W szczególności mH oznacza milihenry, a µH mikrohenry; dzieli je współczynnik 1 000. W obliczeniach wykorzystujących właściwości materiałów magnetycznych przeliczaj te wielkości osobno — na przykład za pomocą przelicznika przenikalności magnetycznej — zamiast traktować indukcyjność i przenikalność jako wymienne.
Najczęściej zadawane pytania
Jak przeliczyć jednostki indukcyjności ręcznie?
Przy każdym kroku między H, mH, µH i nH przesuwaj przecinek o trzy miejsca dziesiętne. Idąc w stronę mniejszej jednostki, mnóż przez 1 000; idąc w stronę większej jednostki, dziel przez 1 000. Na przykład 2,2 mH to 2 200 µH albo 0,0022 H. Zapisuj jednostkę obok każdego wyniku pośredniego, aby nie odwrócić kierunku przeliczenia.
Jaka wartość indukcyjności cewki jest normalna lub dobra?
Nie istnieje uniwersalnie dobra wartość indukcyjności; zależy to od obwodu. Obwód RF może wykorzystywać nanohenry lub mikrohenry, a filtr zasilacza — mikrohenry lub milihenry. Sama liczba nie wystarcza do wyboru elementu: porównaj jego dopuszczalny prąd, rezystancję, tolerancję i określone warunki testowe z wymaganiami projektu.
Jak zmierzyć indukcyjność cewki?
Użyj miernika LCR lub przyrządu z funkcją pomiaru indukcyjności, najlepiej przy elemencie odłączonym od obwodu. Ustaw odpowiednią częstotliwość testową i zwróć uwagę, czy przyrząd podaje indukcyjność równoważną szeregową, czy równoległą. Odczyty mogą różnić się od wartości z karty katalogowej, ponieważ indukcyjność może zmieniać się wraz z częstotliwością, polaryzacją DC lub podłączonym obwodem.
Czy indukcyjność może być ujemna?
Indukcyjność własna zwykłej cewki biernej nie jest ujemna, więc wartość ujemna nie pasuje do tego przelicznika jednostek. Znaki ujemne mogą pojawiać się w równaniach dla cewek sprzężonych, ponieważ biegunowość indukcji wzajemnej zależy od orientacji uzwojeń i przyjętej referencji napięcia. Ujemny odczyt przyrządu może również wskazywać na problem z pomiarem lub ustawieniem modelu, a nie na fizycznie ujemną indukcyjność własną.
Jak połączyć cewki szeregowo lub równolegle przed przeliczeniem jednostek?
Dla cewek niesprzężonych indukcyjności w połączeniu szeregowym się sumują. W połączeniu równoległym sumuj ich odwrotności i weź odwrotność sumy; dwie jednakowe cewki połączone równolegle mają połowę indukcyjności każdej z nich. Najpierw przelicz wszystkie wartości na tę samą jednostkę. Reguły te wymagają korekty, gdy cewki są sprzężone magnetycznie, ponieważ ich orientacja i indukcyjność wzajemna wpływają na wynik.
Co oznaczają oznaczenia cewek, takie jak 101 i 4R7?
Na cewkach stosujących powszechny schemat oznaczania w mikrohenrach 101 oznacza 10 z jednym zerem, czyli 100 µH, natomiast 4R7 oznacza 4,7 µH. Konwencje oznaczania różnią się jednak w zależności od producenta i typu elementu. Sprawdź numer katalogowy lub kartę katalogową przed wpisaniem wartości z oznaczenia, zwłaszcza jeśli obudowa nie ma wydrukowanej jednostki.