Moduł Younga
Oblicz moduł sprężystości (moduł Younga) na podstawie naprężenia i odkształcenia albo z siły, pola przekroju i zmiany długości. Wyniki w GPa, MPa, Pa i psi.
Korzystaj z tych kalkulatorów fizycznych, aby rozwiązywać zadania dotyczące ruchu, sił, energii, fal, cieczy i nie tylko. Obliczaj takie wielkości jak przyspieszenie, ciśnienie czy praca, albo zgłębiaj konkretne zagadnienia dzięki kalkulatorom rzutu ukośnego, momentu siły, swobodnego spadania i energii kinetycznej.Uczniowie mogą sprawdzić pracę domową, nauczyciele przygotować przykłady, a inżynierowie wykonać szybkie szacunki. Narzędzia takie jak kalkulatory efektu Dopplera, równania Bernoulliego, prawa Coulomba i równania soczewki pomagają w tematach wykraczających poza podstawową mechanikę. Wybierz kalkulator poniżej, wpisz znane wartości i znajdź szukaną wielkość.
Oblicz moduł sprężystości (moduł Younga) na podstawie naprężenia i odkształcenia albo z siły, pola przekroju i zmiany długości. Wyniki w GPa, MPa, Pa i psi.
Wpisz swoją masę lub ciężar na Ziemi i natychmiast zobacz, ile ważyłbyś na Księżycu, Marsie, Jowiszu, Słońcu, Plutonie i każdej innej planecie Układu Słonecznego.
Oblicz moc, pracę lub czas ze wzoru P = W/t. Wprowadź dwie znane wartości wraz z jednostkami (J lub kJ dla pracy; s, min lub h dla czasu) i natychmiast otrzymaj trzecią wielkość.
Oblicz, o ile materiał wydłuży się lub skróci przy zmianie temperatury. Wpisz długość początkową, współczynnik rozszerzalności i zmianę temperatury, aby otrzymać ΔL oraz długość końcową.
Oblicz każdą niewiadomą w ruchu jednostajnie przyspieszonym. Wprowadź znane wartości, wybierz szukaną wielkość — prędkość początkową, prędkość końcową, przyspieszenie, czas lub przemieszczenie — i natychmiast otrzymaj wynik z równań SUVAT.
Oblicz aerodynamiczną siłę nośną na podstawie gęstości ośrodka, prędkości przepływu, współczynnika nośności i powierzchni nośnej. Wpisz dane, wybierz jednostki i natychmiast otrzymaj siłę nośną w niutonach, lbf i kgf.
Oblicz siłę elektrostatyczną między dwoma ładunkami punktowymi z prawa Coulomba. Wprowadź dwa ładunki (nC, μC, mC, C lub e), odległość między nimi i otrzymaj siłę w niutonach wraz z jej kierunkiem.
Oblicz siłę oporu działającą na obiekt poruszający się w powietrzu lub w wodzie. Wpisz gęstość ośrodka, prędkość względną, współczynnik oporu i powierzchnię czołową, a otrzymasz siłę hamującą oraz moc potrzebną do jej pokonania.
Oblicz ciśnienie hydrostatyczne na dowolnej głębokości w wodzie lub innym płynie. Wprowadź głębokość, gęstość płynu i przyspieszenie grawitacyjne, aby uzyskać ciśnienie względne i bezwzględne w kPa, barach, psi, atm i mmHg.
Oblicz prędkość średnią na podstawie łącznej drogi i łącznego czasu podróży albo wprowadź kilka odcinków z drogami i czasami. Wyniki podawane są w m/s, km/h i mph, a przy odcinkach dodatkowo wyświetlana jest średnia prędkość (wektorowa).
Oblicz prędkość optymalną na zakręcie pochylonym na podstawie jego promienia i kąta przechylenia, a także prędkości maksymalną i minimalną po uwzględnieniu przyczepności opon. Wprowadź promień, kąt i współczynnik tarcia, aby otrzymać wyniki w km/h, mph i m/s.
Oblicz indukcję magnetyczną (w mT, T lub gausach) wewnątrz solenoidu na podstawie prądu, liczby zwojów, długości i przenikalności rdzenia, korzystając ze wzoru B = μ₀μᵣNI/L.
Oblicz prędkość fali, jej długość lub częstotliwość z dwóch pozostałych wartości, korzystając z równania fali v = f·λ. Wpisz dowolne dwie wielkości, wybierz jednostki, a brakująca zostanie obliczona natychmiast.
Oblicz prędkość graniczną spadającego obiektu na podstawie jego masy, współczynnika oporu, gęstości powietrza, powierzchni przekroju i grawitacji. Wpisz wartości i uzyskaj maksymalną prędkość spadania w m/s, km/h, mph i innych jednostkach.
Oblicz całkowitą drogę zatrzymania samochodu na podstawie jego prędkości, czasu reakcji kierowcy, przyczepności nawierzchni i nachylenia drogi. Wprowadź swoje wartości, aby zobaczyć drogę reakcji, drogę hamowania oraz drogę łączną w metrach i stopach.
Oblicz naciąg pojedynczej liny lub dwóch lin ustawionych pod równymi kątami, podtrzymujących masę. Wprowadź masę, przyspieszenie i kąt, aby otrzymać naciąg w niutonach.
Podaj wysokości obiektu i obrazu albo ich odległości od soczewki lub zwierciadła, aby otrzymać powiększenie liniowe, rozmiar obrazu oraz informację, czy obraz jest prosty, czy odwrócony.
Oblicz pracę całkowitą (wypadkową) wykonaną na ciele na podstawie jego masy i zmiany prędkości, korzystając z twierdzenia o pracy i energii. Wprowadź masę, prędkość początkową i prędkość końcową, aby otrzymać wynik w dżulach.
Oblicz przełożenie na podstawie liczby zębów, średnic kół zębatych lub zmierzonych obrotów i w jednym kroku uzyskaj prędkość obrotową na wyjściu, moment obrotowy oraz moc pary kół zębatych.
Oblicz prędkość kątową z kąta obrotu i czasu albo z prędkości liniowej i promienia. Wprowadź swoje dane i otrzymaj wyniki w rad/s, obr./min, stopniach na sekundę, a także okres i częstotliwość.
Oblicz prędkość potrzebną do utrzymania orbity kołowej wokół Ziemi, Księżyca, Marsa, Jowisza, Słońca lub dowolnego ciała niebieskiego. Wprowadź wysokość lub promień orbity i otrzymaj prędkość orbitalną, okres obiegu oraz długość orbity.
Oblicz masowy moment bezwładności dla prętów, dysków, pierścieni, kul, płyt i mas punktowych. Wybierz kształt i oś, wprowadź masę i wymiary, a otrzymasz I w kg·m² oraz promień bezwładności.
Oblicz moment pędu L z momentu bezwładności i prędkości kątowej albo z danych masy punktowej (masa, prędkość, promień). Podaj wartości w dowolnych jednostkach i otrzymaj L w kg·m²/s (J·s).
Oblicz pracę wykonaną przez stałą siłę działającą na określonej drodze. Podaj siłę w niutonach i drogę w metrach, a wynik w dżulach pojawi się natychmiast.
Oblicz przewagę mechaniczną dźwigni oraz siłę potrzebną do uniesienia obciążenia. Podaj ramię siły, ramię oporu, a opcjonalnie ciężar obciążenia i siłę, jaką jesteś w stanie przyłożyć.
Oblicz przyspieszenie kątowe (α) w rad/s² ze zmiany prędkości kątowej w czasie lub z momentu siły i momentu bezwładności. Wprowadź znane wartości i natychmiast otrzymaj wynik wraz z przeliczeniem jednostek.
Oblicz czas lotu, wysokość maksymalną, zasięg poziomy i prędkość uderzenia pocisku o ziemię na podstawie prędkości początkowej, kąta wyrzutu, wysokości początkowej i grawitacji. Obsługuje jednostki m/s, km/h, ft/s, mph oraz różne wartości przyspieszenia grawitacyjnego.
Oblicz siłę na podstawie masy i przyspieszenia, korzystając z II zasady dynamiki Newtona (F = m × a). Wprowadź masę w kg i przyspieszenie w m/s², aby natychmiast otrzymać siłę w niutonach.
Oblicz czas swobodnego spadania, prędkość uderzenia i przebytą drogę na podstawie wysokości, czasu lub prędkości końcowej. Wpisz dowolną znaną wielkość, prędkość początkową i grawitację, aby natychmiast otrzymać wyniki.
Oblicz prędkość pocisku na podstawie doświadczenia z wahadłem balistycznym. Wpisz masy pocisku i bloku wahadła oraz wysokość wychylenia albo kąt wychylenia i długość wahadła.
Oblicz naprężenie umowne, odkształcenie i wydłużenie na podstawie przyłożonej siły, przekroju poprzecznego i długości elementu. Wpisz siłę, przekrój poprzeczny, długość pierwotną i długość po odkształceniu, aby otrzymać naprężenie w MPa/psi, odkształcenie oraz ΔL.
Oblicz przemieszczenie, prędkość początkową, przyspieszenie lub czas, korzystając z równania kinematycznego s = ut + ½at². Wybierz, co chcesz obliczyć, wpisz znane wartości i natychmiast otrzymaj wynik.
Oblicz idealną przewagę mechaniczną śruby na podstawie skoku gwintu i promienia ramienia. Wprowadź promień dźwigni, skok gwintu oraz opcjonalnie przyłożoną siłę, aby poznać siłę osiową, jaką może wywrzeć śruba.
Oblicz przyspieszenie z drugiej zasady dynamiki Newtona: wprowadź siłę w niutonach i masę obiektu w kilogramach, a kalkulator zwróci przyspieszenie w m/s².
Oblicz pęd, masę lub prędkość ze wzoru p = mv. Wprowadź dowolne dwie z trzech wartości, wybierz jednostki i natychmiast otrzymaj wynik w kg·m/s.
Oblicz przyspieszenie obiektu zsuwającego się po równi pochyłej na podstawie kąta nachylenia i współczynnika tarcia — albo wyznacz kąt lub współczynnik tarcia, gdy znane jest przyspieszenie.
Oblicz siłę magnetyczną (siłę Lorentza) działającą na naładowaną cząstkę poruszającą się w polu magnetycznym. Wpisz ładunek, prędkość, indukcję magnetyczną i kąt między prędkością a polem, aby otrzymać siłę w niutonach.
Oblicz ciśnienie na podstawie siły i pola powierzchni (lub wyznacz siłę albo powierzchnię) ze wzoru P = F / A. Wpisz dwie znane wartości, wybierz jednostki i otrzymaj wynik w Pa, kPa, bar, psi i innych.
Oblicz energię kinetyczną poruszającego się obiektu na podstawie jego masy i prędkości, korzystając ze wzoru Ek = ½mv². Wprowadź wartości w kg i m/s, aby natychmiast otrzymać wynik w dżulach.
Oblicz energię kinetyczną obrotową wirującego obiektu lub koła zamachowego na podstawie momentu bezwładności i prędkości kątowej albo z masy i promienia pełnego dysku. Opcjonalnie dodaj energię kinetyczną postępową dla obiektów toczących się.
Oblicz energię potencjalną sprężystości zmagazynowaną w sprężynie na podstawie jej stałej sprężystości i przemieszczenia albo wyznacz k lub x, gdy znana jest energia. Obsługuje jednostki N/m, N/cm, m, cm i mm.
Oblicz przyspieszenie i naciąg liny w maszynie Atwooda. Wpisz dwie masy (kg lub g) oraz przyspieszenie grawitacyjne, aby natychmiast rozwiązać ten klasyczny układ dwóch mas na bloczku.
Oblicz moment siły, siłę lub długość ramienia dźwigni ze wzoru τ = r · F · sin(θ). Wprowadź dowolne dwie wielkości oraz kąt, a wynik otrzymasz w N·m, lb·ft lub kgf·m.
Oblicz siłę sprężystości, stałą sprężyny lub odkształcenie, korzystając z prawa Hooke'a (F = k·x). Wprowadź dwie znane wielkości, wybierz jednostki i natychmiast otrzymaj trzecią wartość.
Oblicz siłę tarcia na podstawie współczynnika tarcia i siły nacisku albo wyznacz μ lub N. Wprowadź dwie znane wartości i natychmiast otrzymaj wynik dla dowolnego zadania o powierzchniach styku.
Oblicz siłę wyporu działającą na obiekt na podstawie gęstości cieczy, wypartej objętości i przyspieszenia grawitacyjnego, zgodnie z zasadą Archimedesa. Opcjonalnie podaj ciężar obiektu, aby uzyskać jego ciężar pozorny i sprawdzić, czy pływa, czy tonie.
Podaj pracę, energię lub moc dostarczoną do maszyny oraz wartość uzyskaną na wyjściu, a kalkulator zwróci sprawność mechaniczną w procentach wraz z energią strat.
Oblicz gęstość z masy i objętości albo wyznacz masę lub objętość, gdy znana jest gęstość. Obsługuje kg, g, lb, L, m³, gal i inne jednostki, z natychmiastowym przeliczaniem.
Wpisz gęstość (albo masę i objętość) i natychmiast otrzymaj gęstość względną względem wody, wody morskiej, powietrza lub dowolnego odniesienia, a także gęstość przeliczoną na popularne jednostki.
Oblicz masę obiektu na podstawie siły i przyspieszenia, korzystając z drugiej zasady dynamiki Newtona. Wprowadź siłę w niutonach i przyspieszenie w m/s², aby natychmiast otrzymać masę w kilogramach.
Oblicz natężenie pola elektrycznego wytwarzanego przez ładunek punktowy w dowolnej odległości. Wpisz ładunek Q, odległość r i względną przenikalność elektryczną ośrodka, aby otrzymać wynik w N/C i V/m.
Oblicz indukcję magnetyczną wokół długiego, prostego przewodu z prądem, korzystając z prawa Ampère'a. Wpisz natężenie prądu, odległość od przewodu i opcjonalną względną przenikalność magnetyczną, aby otrzymać wynik w µT, mT, T lub gausach.
Podaj kąt padania oraz współczynniki załamania obu ośrodków, aby obliczyć kąt załamania z prawa Snella. Kalkulator podaje również kąt graniczny i ostrzega, gdy występuje całkowite wewnętrzne odbicie.
Oblicz przyspieszenie kątowe (α) ze zmiany prędkości kątowej w czasie lub na podstawie momentu siły i momentu bezwładności. Wprowadź wartości w dowolnej jednostce i otrzymaj wynik w rad/s², obr./min/s i innych.
Oblicz siłę dośrodkową, masę, prędkość lub promień dla ciała poruszającego się po okręgu. Wprowadź znane wartości, wybierz szukaną wielkość i natychmiast otrzymaj wynik w jednostkach układu SI.
Oblicz siłę przyciągania grawitacyjnego między dwiema masami, korzystając z prawa powszechnego ciążenia Newtona. Wprowadź dwie masy, odległość między ich środkami i otrzymaj siłę w niutonach, funt-siłach i innych jednostkach.
Ten kalkulator stosuje zasadę zachowania energii mechanicznej do porównania dwóch stanów ruchu obiektu. Wprowadź masę, wysokość i prędkość w stanie 1 oraz wysokość w stanie 2, aby obliczyć prędkość w stanie 2 i sprawdzić, czy energia całkowita jest zachowana.
Podaj liczbę odcinków liny podtrzymujących ładunek, aby obliczyć korzyść mechaniczną wielokrążka. Opcjonalnie dodaj ciężar ładunku, sprawność i wysokość podnoszenia, aby otrzymać wymaganą siłę napędową i długość odciąganej liny.
Wprowadź przyspieszenie w m/s², ft/s², g lub km/h na sekundę, a kalkulator przeliczy je na przeciążenie — obciążenie wyrażone jako wielokrotność przyspieszenia ziemskiego.
Oblicz prędkość końcową, prędkość początkową, przyspieszenie lub czas, korzystając z równania kinematycznego v = u + at. Wpisz dowolne trzy wartości, a kalkulator wyliczy czwartą. Obsługiwane jednostki: m/s, km/h, s i min.
Oblicz prędkość ucieczki Ziemi, Księżyca, Marsa, Słońca lub dowolnego innego ciała na podstawie jego masy i promienia, ze wzoru vₑ = √(2GM/R). Wyniki w km/s, m/s, mph i innych jednostkach, plus przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni.
Rozwiąż równanie Bernoulliego dla brakującego ciśnienia, prędkości lub wysokości w drugim punkcie linii prądu. Podaj pełne warunki w punkcie 1, zostaw jedno pole punktu 2 puste, a kalkulator wyznaczy niewiadomą.
Oblicz okres wahadła prostego na podstawie jego długości i przyspieszenia grawitacyjnego albo znajdź długość potrzebną dla zadanego okresu. Wprowadź znaną wartość i otrzymaj okres, częstotliwość oraz liczbę wahnięć na minutę.
Oblicz prędkość końcową i utraconą energię kinetyczną w całkowicie nieelastycznym zderzeniu jednowymiarowym. Wprowadź masy i prędkości początkowe obu obiektów, aby znaleźć prędkość połączonej masy po zderzeniu oraz rozproszoną energię.
Oblicz prędkości końcowe dwóch obiektów po jednowymiarowym zderzeniu sprężystym. Wprowadź masy i prędkości początkowe obu obiektów, a kalkulator zastosuje zasady zachowania pędu i energii kinetycznej.
Oblicz częstotliwość, którą słyszysz, gdy źródło dźwięku lub obserwator się porusza. Wprowadź częstotliwość źródła, obie prędkości oraz prędkość fali, aby uzyskać słyszaną wysokość dźwięku dla zbliżania się i oddalania.
Oblicz popęd (J = F·Δt), siłę lub przedział czasowy na podstawie dwóch pozostałych wartości. Wprowadź siłę w N lub kN oraz czas w s lub ms — przydatny w zadaniach z pędem i zderzeniami w fizyce i inżynierii.
Oblicz idealne delta-v rakiety na podstawie równania rakiety Ciołkowskiego. Wprowadź prędkość wylotu spalin (lub impuls właściwy), masę startową rakiety i masę końcową po wypaleniu paliwa.
Rozwiąż równanie cienkiej soczewki 1/f = 1/do + 1/di dla odległości obrazu, odległości przedmiotu lub ogniskowej. Wprowadź dowolne dwie znane wartości i otrzymaj trzecią, a także rodzaj obrazu, powiększenie i wysokość obrazu.
Oblicz energię potencjalną grawitacji na podstawie masy, wysokości i przyspieszenia grawitacyjnego. Wpisz wartości w kg, m i m/s², aby natychmiast otrzymać wynik w dżulach.
Oszacuj, jak szybko obiekt stygnie lub nagrzewa się do temperatury otoczenia. Wpisz temperaturę początkową i temperaturę otoczenia, stałą stygnięcia k oraz upływający czas, aby otrzymać temperaturę obiektu, a także czas potrzebny do osiągnięcia dowolnej temperatury docelowej.
Oblicz strumień ciepła konwekcyjnego q = h · A · ΔT między powierzchnią a przepływającym płynem. Wpisz współczynnik wymiany ciepła, powierzchnię i różnicę temperatur, a wynik otrzymasz w watach, kW, BTU/h i innych jednostkach.
Podaj temperatury zbiornika gorącego i zimnego, aby obliczyć maksymalną teoretyczną sprawność (Carnota) silnika cieplnego, a także stosunek temperatur oraz wartości COP dla chłodziarki i pompy ciepła.
Oblicz pojemność kondensatora płaskiego na podstawie powierzchni okładek, odstępu między nimi i stałej dielektrycznej. Wpisz powierzchnię wspólną, odległość i względną przenikalność elektryczną, aby otrzymać C w faradach, µF, nF i pF.
Oblicz potencjał elektryczny V w dowolnej odległości od ładunku punktowego. Wpisz ładunek źródłowy Q, odległość r oraz względną przenikalność elektryczną ośrodka, aby otrzymać wynik w woltach i kilowoltach.
Oblicz końcowe ciśnienie, objętość i temperaturę gazu doskonałego po odwracalnym sprężaniu lub rozprężaniu adiabatycznym (izentropowym). Wpisz stan początkowy, jedną wielkość końcową oraz wykładnik adiabaty γ.
Oblicz strumień magnetyczny przez pętlę, znając indukcję pola (B), powierzchnię pętli (A) i kąt względem normalnej do powierzchni. Wpisz wartości w dowolnych jednostkach i otrzymaj wynik w weberach, miliweberach i mikroweberach.
Oblicz indukowaną siłę elektromotoryczną, SEM (napięcie) na podstawie zmiany strumienia magnetycznego zgodnie z prawem Faradaya. Wpisz liczbę zwojów cewki, zmianę strumienia ΔΦ oraz odstęp czasu Δt.
Przelicz natężenie dźwięku w W/m² na poziom w decybelach (dB) względem standardowego progu słyszalności 10⁻¹² W/m². Opcjonalnie porównaj dwa dźwięki i sprawdź różnicę ich poziomów.
Podaj prędkość obiektu i lokalną prędkość dźwięku, a otrzymasz liczbę Macha, przeliczenia prędkości na różne jednostki, kąt stożka Macha oraz rodzaj przepływu (poddźwiękowy, okołodźwiękowy, naddźwiękowy, hipersoniczny).
Oblicz, ile światła spolaryzowanego liniowo przejdzie przez polaryzator, korzystając z prawa Malusa. Podaj natężenie padające i kąt między kierunkiem polaryzacji a osią analizatora.
Oblicz kąt dyfrakcji linii spektralnej na podstawie długości fali, gęstości siatki i rzędu dyfrakcji. Wpisz wartości, a kalkulator rozwiąże równanie siatki i wypisze wszystkie obserwowalne rzędy.
Wpisz częstotliwości dwóch bliskich siebie tonów w Hz, kHz, MHz lub obr./min, aby obliczyć częstotliwość dudnień, ich okres, odbieraną wysokość dźwięku oraz interwał w centach. Świetne narzędzie do strojenia instrumentów słuchem.
Oblicz odległość między prążkami oraz położenie prążków jasnych w doświadczeniu Younga z dwiema szczelinami. Wpisz długość fali, rozstaw szczelin, odległość do ekranu i rząd prążka.
Wpisz dowolną masę w kilogramach, tonach, masach Ziemi lub masach Słońca, aby obliczyć jej promień Schwarzschilda — rozmiar horyzontu zdarzeń, jaki miałby obiekt jako czarna dziura, wraz z interpretacją wyniku.
Oblicz oba impulsy, całkowite delta-v oraz czas transferu Hohmanna między dwoma współpłaszczyznowymi orbitami kołowymi. Wpisz parametr grawitacyjny i promienie obu orbit.
Wpisz prędkość przepływu, głębokość wody i przyspieszenie grawitacyjne, aby obliczyć liczbę Froude'a i sprawdzić, czy przepływ w korycie otwartym jest podkrytyczny, krytyczny czy nadkrytyczny — wraz z prędkością krytyczną.
Oblicz ciśnienie Laplace'a (nadciśnienie) wewnątrz kropli, bańki mydlanej lub walcowej powierzchni cieczy. Wpisz napięcie powierzchniowe i promień krzywizny, aby otrzymać różnicę ciśnień w Pa, kPa, psi, mmHg i innych jednostkach.
W tej sekcji nic nie znaleziono.
Szukaj we wszystkich kalkulatorach